Klasik olacak ama acısıyla, tatlısıyla bir yılı daha geride bırakıyoruz. Gerçi 2018 yılı 2017’yi yerle yeksan edip gelirken sormadığı gibi, hayatımızdan 365 günü daha öğütüp, un ufak edip 2019’a teslim ederken de izin almadı. Sanırım 2018 yılın ilk yılından itibaren genlerinden gelen özellik olsa gerek; güler yüzle geldikleri her yeni yılda canımızı acıtıp, bizleri eksilterek gitmek.

 

Yaş ilerledikçe mi yoksa kalan zaman kısaldıkça mı desem bilmiyorum ama albümdeki fotoğraflardan eksilmeler hızlanıyor. Yahya Kemal Beyatlı’nın “Artık demir almak günü gelmişse zamandan, Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan” dizesini aklımızdan çıkarmadan camiye dostları dönüşü olmayan yolculuğa uğurlamak için gidişlerimiz sıklaşıyor. Akrabaları, dostları uğurladıkça fotoğraflarda etrafımız boşalıyor, yalnızlaşıyor ve yalnızlaştıkça kapanıyoruz.

 

Canlılar içerisinde sanırım insanlardan daha garibi yoktur. Ölüme, kaçınılmaz sona hızla yol alırken, bu sonun dönüşü olmayan kilometre taşı olan her yeni yılı sevinçle, mutlulukla, coşkuyla karşılıyoruz. Yeni bir yıla daha girdik, yeni mutluluklara kucak açtık derken, kaçınılmaz sonu kimimiz maraton, kimimiz 100 metre koşucusu olarak adımlayıp bitiş çizgisine ulaşmaya çalışıyoruz.

 

Her geçen yılı “geride kaldı, kurtulduk” düşüncesiyle uğurlarken, bizim için kurulan zembereğin boşalmaya başladığını, kalbe enerji, yüreğe sevgi, bedene sağlık, beyne mutluluk sağlayan hatlara bağlanan devre kesici sayacın hızla geriye saydığını anlayanımız var mı? Yaş günlerimizi sevinçle kutluyoruz, yeni bir yaş daha aldık, büyüdük diyoruz. Halbuki her yeni yaş, kalan süreden götürüyor. Geride bıraktığımız süreyi bilmekle beraber, kalan süreyi bilenimiz yok.

 

Dünyanın değişmez kuralı vardır. Az olan kıymetlidir, değerlidir. Doğada az bulunan, zor elde edilen her şey pahalıdır, kıymetlidir, değerlidir. Hepimiz geride ömür törpüsü yılları bıraktık, iyi ya da güzel günlerdi ama yaşandı, bitti. Yaşanacak süre yaşanan süreden kısa mı, uzun mu? Bilemediğimiz için kıymetini bilmek, her anını en güzel, en verimli, en başarılı, en mutlu bir şekilde yaşayarak değerlendirmeliyiz. Hayatımızda ne varsa hepsini daha çok ile başlayan cümlelerle yaşamalıyız.

Yeni yılımız kutlu, kalan günlerimiz mutlu olsun.

 

2018’i yüce insan Hazreti Mevlâna ile uğurlayalım;

 

Düne ait ne varsa söylenmiş ya da söylenememiş,

Bıraktım hepsini orada

Çünkü şimdi yeni şeyler söylemek lazım

 

Her gün bir yerden göçmek

Ne iyi

Her gün bir yere

Konmak ne güzel

Bulanmadan, donmadan

Akmak ne hoş

 

Dünle beraber

Gitti cancağızım

Ne kadar söz varsa

Düne ait

Şimdi yeni şeyler

Söylemek lazım