Basın bayramının özü Türk Basınından sansürün kaldırılmasını simgelemektedir. 1908’in yaz ayları

siyasal olarak da 2. Abdülhamit için çok sıcak geçi yordu. İttihad-ı Terrakki hareketi Selanik’te dalga dalga yayılıyordu.

      Binbaşı Enver Bey’in askerleri ayaklanmışlar ve dağa çıkmışlardı. Bu  ayaklanmadan 40 gün sonra Abdülhamit geri adım atmak zorunda kaldı.  Böylece 24 Temmuz 1908’ de 2. Meşrutiyet ilan edildi. Bunun üzerine  Gazeteciler büyük bir sevinç yaşamaya başlarlar. Osmanlı Matbuat Cemiyeti adındaki Gazetecilerin örgütü sansürün karşısına çıkabileceklerdi artık. Sansür  memurları yayından önce gazeteleri kontrol edemeyecekti. Gazeteler sansürlü yılların ardından ilk kez sansür memurlarının değil gazetecilerin isteklerine  göre

 düzenlenip basılmışlardı.

     1946 Yılına gelindiği zaman Türkiye Gazeteciler Cemiyeti kurulur. O tarihlerde  “Gazetecilere özgü bir gün belirleyelim” tartışması başlar. Çeşitli görüşler tartışıldıktan

sonra Fatih Rıfkı Atay Akşam Gazetesi’nde  24 Temmuz’u işaret eder. Sansüre karşı bir başkaldırıyı simgelediğinden bu günün önemine vurgu yapar. Atay’ın bu görüşü  ağırlık kazanır ve 24 Temmuz’un Basın Bayramı olmasına karar verilir.

         1980 ASKERİ DARBE SONRASINDA SANSÜR

         YİNE VAZGEÇİLMEZ YÖNTEMDİ..

     Parlamentonun ve Siyasal Partilerin kapatılmasıyla demokrasi rafa kaldırılmış tüm Türkiye’ye bir sessizlik çökmüştü. Neredeyse

tüm seslerin susturulduğu bu dönemde Gazete ve Dergilerin bir kısmı hızla kapatıldı. Bir kısmına ise belirli sürelerde gazete çıkarmama

cezası verilirken, çoğu gazetede ihtarlar alarak varlıklarını devam ettirmeye çalışıyorlardı.

     Darbe döneminde Ankara Ulus Gazetesinde çalışıyordum.

     Bizim gazetede çıkan bazı haber ya da yorum yazıları için zaman zaman askeri yönetimin belirlediği Basın Denetimcileri tarafından

yazılı olarak uyarı gelirdi.

     Bir yazı girecekse Gazete Yönetim Kadrosu ince eleyip sık dokumak zorundaydı.  Korku ve kaygılar bir aradaydı. Basın üstünde sansür demoklasin kılıcı gibi durmaktaydı.

     Köşe yazarları salt o günlerde yazdığı yazılarından ötürü değil, geçmişte yazdığı muhalif yazılarından bile tutuklanabiliyordu. Askeri Cunta döneminde gazetecilerin kalemi kırılır olmuştu.

     YAKIN DÖNEM ve GÜNÜMÜZDE DURUM NEDİR ?

 1990’lardan itibaren Basın salt gazetelerden oluşmuyordu artık. Gazetelerin,  dergilerin yanısıra özel televizyon kanalları ve radyoların tümü BASIN’ı oluşturuyordu.  Bir zamanlar gazetelerin karşılaştığı sansürle bu kez televizyonlar karşılaş maya başlamışlardı. Neredeyse her ay herhangi bir TV ‘ nin ekranlarının karartıldığı görülüyordu. Basın’ın her kolu baskının pençesinden kurtulamıyordu.

     Tüm bu uygulamalar karşısında basın yine susmamış onurlu mücadelesini vermiştir. Bazı sermaye ve politik gruplar ise kendi medyalarını kurarak gücün ve güçlünün yanında yer almışlardır. Tabiki buna da özgür basın dememiz mümkün değildir.

      Basın olarak gelinen bu aşamada henüz kesintisiz bir Basın Özgürlüğünden sözetmemiz olası değildir. Bilinmelidir ki , çağdaş demokrasinin genişlemesinin yolu Basın özgürlüğünün korunması ve güçlendirilmesinden geçecektir.

     YEREL BASININ SORUNLARI ve GÜÇBİRLİĞİNE ÇAĞRI !

     Gelinen bu günde özellikle yerel basının sorunları daha da ağırlaşmıştır. Varolan sorunların üzerine kaygılar ve çekinceler nedeni ile gidilemezken adeta örtülü bir sansür ile Basın’ın dizginlendiğini düşünmekteyim.

     Yerel Basın’ın en önemli sorunlarından biri de ekonomiktir. Gazetelerin en önemli gelir kaynağı Basın İlan Kurumunun verdiği ilanlardır. Ayrıca piyasadan alınan reklamlardır. Son dönemlerde bu ilanların internete taşınması yazılı basının gelirinin düşmesine

neden olmuştur. Reklamlardan elde edilen gelirlerinde yetersiz oluşu Yerel Basını çok kötü bir kısır döngüye sokmuştur.

     Basını bekleyen çok önemli bir görev var. Bu görev birlik ve beraberliği, güç birliğini oluşturmaktır. Ortak akıl noktasında buluşabilmektir. Kurum ve kuruluşlar nezdinde, kamuoyu nezdinde BASIN’ın tek yumruk olduğu imajını verebilmektir.

     Gaziantep yerel basın temsilcilerinin önünde duran en önemli görev budur. Dileğim ve özlemim Basın ile ilğili olan günlerin tüm Basın kuruluşları tarafından dostça ve güçbirliği noktasında kutlanabilmesidir.

     Daha özgür bir basın sürecinde olabilmek dileğimle.

     Sağlıcakla, Dostçakalınız.